W czasach internetu na wariata może trafić każdy. To demokracja internetu.

0 Flares Twitter 0 Facebook 0 0 Flares ×

Dwie twarze mitomana

Kiedyś, gdy nie było internetu różne środowiska żyły obok siebie. Różni ludzie żyli obok siebie. Ciężko było zajrzeć do czyjegoś życia i zacząć się w nie wtrącać.

Gdy powstał Facebook, można podglądać prawie każdego. Mogą to robić ludzie, których nigdy nie spotkalibyśmy na swojej drodze. Inne środowiska, inne miasta, inne kraje.

Gdy widzimy na ulicy człowieka o dziwnym zachowaniu, mówiącego do siebie, nerwowego etc. myślimy wariat i trzymamy się z daleka. A na Facebooku? Możemy trzymać się z daleka od takiego człowieka?  Jak go rozpoznać?

Właśnie dopiero zaczynamy wszyscy rozumieć, że nie wiemy kto jest po drugiej stronie. Czy ktoś, kto używa wielu fikcyjnych postaci w internecie jest zdrowy? Czy taka osoba jest tym wariatem mówiącym do siebie i chce zbudować zaufanie? Facebook dopiero od kilku lat daje taką możliwość. Jak się ochronić przed wariatem, który może zniszczyć nasze życie?

A gdy chwycimy wariata za rękę i powiemy „wariat”, czy on się przyzna czy zrobi z nas przysłowiowego „wariata”?

Na ulicy to prostsze, bo widzimy że coś nie tak z takim człowiekiem. A na FB? No właśnie….

Posłużę się przykładem, bo ja mogę takie zjawisko zauważyć, ale niech wypowie się fachowiec.

To jeden z typów wielu znajomości internetowych. Ciężko rozpoznać mitomana, schizofrenika, psychopatę na żywo. A co dopiero w internecie. To mistrzowie manipulacji. Używają wielu twarzy, wielu tożsamości. Po co? No właśnie, gdybyśy rozumieli po co, to każdy wariat byłby do wyleczenia. A to choroba demokratyczna jak internet. Dotyka księży, lekarzy, prawników, kierowców, bezrobotnych i każdego żywego. Wiecie dlaczego mitoman tak łatwo manipuluje wszystkimi wokół? Bo całą energię poświęca swoim kłamstwom. Zaniedbuje dom, rodzinę, dzieci i wszystkie obowiązki. Spóźnia się do pracy, nie przychodzi do pracy, wymyśla historie. Potrafi całą noc siedzieć przy komputerze by podtrzymać swoje wcześniejsze kłamstwa. Rano dziecka nie zawiezie dziecka do szkoły, sam nie pójdzie do pracy. Jak to usprawiedliwi? Wymyśli kolejne kłamstwo.

A Ty nieświadomy „internauto” nie masz pojęcia z kim masz do czynienia i wdajesz się w długie rozmowy. Czy na ulicy rozmawiałbyś z tym „wariatem” mówiącym do siebie? Odpowiedz sobie sam.

Zapraszam do lektury fachowca. Rozejrzyjcie się wokół siebie. Bądźcie ostrożni, by nie spotkało Was to co nas. Spotkanie z wariatami wykorzystanymi do niszczenia naszego życia na każdej płaszczyźnie.

Jak to powiedział nam jeden prokurator „nie jestem tym zaskoczony, jednostka na wojnie z korporacją”

 

 

Autorzy: doktorantka UM w Łodzi- Magdalena Justyna Kacperska

 

Mitomania – Objawy i przebieg

Dotyka ona dzieci (chęć przezywani przygód podobnych w bajkach) ale także młodzież i osoby dorosłe (związana jest z faktem, rozmijania się i nie akceptowania rzeczywistości otaczającej ww. osoby).
Przyczyny, przebieg i objawy

Przyczyn mitomani jest kilka a co ważne trwają nadal badania nad tą patologiczna skłonnością do kłamania i przekłamywania rzeczywistości.

Jedną z przyczyn mogą być dziedziczne (wrodzone) skłonności psychopatyczne, inną przebyte bądź toczące się choroby mózgu, chęć zwrócenia na swoja osobę uwagi innych osób a także trudne bądź traumatyczne dzieciństwo. Mitomania często dotyka osoby o usposobieniu histerycznym, rozchwiane emocjonalnie oraz o zmiennym nastoju.
Mitomania przejściowa dotyczy głównie małych dzieci, które żyją s świecie bajek oraz opowiadań. W większości przypadków jest to zjawisko przejściowe, które ustępuje samoistnie. Dzieci swym zachowaniem nie wyrządzają nikomu krzywdy. W przypadku młodzieży oraz osób dojrzałych mitomania na początku nie jest rozpoznawana, z czasem jednak ich problem wychodzi na jaw.

Kłamstwo, którym kieruje się mitoman ma za zadanie pokazać go i jego życie w jak najlepszym świetle, ukryć otaczające go problemy, stworzyć przyjazną i bezpieczną rzeczywistość oraz przyszłość. Zdarza się jednak, iż mitoman swym kłamstwem ma za zadanie skrzywdzić i upokorzyć inną osobę, zniszczyć jej dobre imię i reputację.

Zdemaskowanie mitomana (poprzez weryfikacje tego co opowiada) nie wpływa na zmianę jego zachowania, napędza go jedynie do wymyślania kolejnych historii i przygód z nim w roli głównej. Bardzo często mitoman po takim incydencie odcina się od osób z którymi utrzymywał kontakt i szuka nowych odbiorców.
Diagnoza i leczenie mitomanii
Rozpoznanie mitomana czasem wymaga dłuższego czasu, jednak szczegółowa weryfikacja opowiadanych historii oraz rozmowa z mitomanem powodują, iż jego choroba zostaje ujawniona.

Leczenie polega na regularnych terapiach pod okiem specjalisty. Kluczowa role odgrywa ujawnienie co jest przyczyna zniekształcania przez mitomana rzeczywistości oraz kłamania. Pamiętajmy, iż nie należy takich ludzi osądzać i oceniać, trzeba im pomóc.

Print Friendly

Dodaj komentarz

Twój adres e-mail nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *


0 Flares Twitter 0 Facebook 0 0 Flares ×